മകനെ നിനക്കായ്‌

ഇന്നലെയും ഞാന് അവനെ കണ്ടു. കയറു കൊണ്ട്  ഗേറ്റ് ന്റെ ഒരു സൈഡില് കെട്ടി ഇട്ടിരിക്കുന്നു. അവന്‌  കരഞ്ഞു നിലവിളിക്കുനുണ്ട്.. ആ ബന്ധനത്തില് നിന്ന് അവനു മോചനം വേണമെന്ന് ആ നിലവിളിയില് നിന്ന് എനിക്ക് മനസിലാക്കാന്  സാധിച്ചു. പെറ്റൂ വളര്ത്തിയ അമ്മക്ക്  ആ കരച്ചില്  മനസിലാകുനുണ്ട് . പക്ഷെ തന്റെ മകന്  തന്റെ കൂടെ എന്നും വേണമെന്ന്  ആഗ്രഹിച്ചിട്ടു തന്നെയാണ് അവന്റെ കരച്ചില് കേട്ടിലന്നു ആ അമ്മ നടിക്കുന്നത് . ആ മനസ്സില്  മകനോട്  അത്രയധികം സ്നേഹം നിറഞ്ഞു നില്ക്കുനുണ്ട് .   തിരക്കേറിയ ആ റോഡിലുടെ കടന്നു പോകുന്ന വാഹനങ്ങളുടെ ഇരമ്പലില് , തന്റെ മകനെ നഷ്ടപെടാതെ കാത്തു സൂക്ഷിക്കാന്  ആ അമ്മക്ക്  അവന്റെ കരച്ചിലിന് മുന്പില് കണ്ണ് അടച്ചേ മതിയാകൂ ... മക്കള് എന്നും അമ്മയുടെ കൂടെ നിന്ന് വളരണ്ടാവര് അല്ലെ ?... അത് തന്നെ അല്ലേ ആ പാവപ്പെട്ട സ്ത്രീ ചെയ്യുന്നത് . ആ അമ്മയോട് എനിക്ക് ഒരുപാട് ബഹുമാനം തോന്നി. ഭിക്ഷ യാചിച്ചു കുഞ്ഞുങ്ങളെ വില്പന ചരക്കാക്കുന്ന ഈ കാലത്ത് ആ അമ്മ മകന്  തന്റെ മാതൃത്വത്തിന്റെ നേര് നല്ക്കുന്നു .  പഴയ പ്ലാസ്റ്റിക്‌ പത്രങ്ങളും മറ്റും വാരി കൂട്ടുന്നതിനു ഇടയിലും ആ അമ്മ തന്റെ മകന് നലുകുന്ന സംരക്ഷണം, അത് ആരും കൊതിച്ചു പോകും.. 

            ഓരോ വൈകുന്നേരങ്ങളിലും ഞാന്  അവന്റെ അടുത്ത് കൂടിയാണ് കടന്നു പോയ്കൊണ്ടിരിക്കുനത് . നഗ്നമായ ആ കറുത്ത ശരീരം ആകെ മണ്ണ് പുരണ്ടിരിക്കും. പക്ഷെ ആ കണ്ണുകളില് എന്തോ ഒരു പ്രകാശം നിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്നു. 2 വയസുകാരന്റെ പുഞ്ചിരിയുമായി അവനു എന്നും എന്നെയും നോക്കാറുണ്ട്. എന്റെ മനസ്സില് അവനു ഇപ്പോ എന്തോ ഒരു സ്ഥാനം നേടി. അവനെ കാണാന് വേണ്ടി മാത്രം ഞാന്  ആ വഴിയിലൂടെ യാത്ര ചെയ്യാനു തുടങ്ങി..  അവന്  എന്റെ മകനായിരുന്നെന്കിലെന്നു  ഞാന്  അറിയാതെ കൊതിച്ചു പോകുന്നു. എനിക്കവനെ അത്രയധികം ഇഷ്ടമായി തുടങ്ങി.. അവനു എന്റെ ആകില്ല എങ്കിലും മനസുകൊണ്ട് അവൻ എന്റെ കുഞ്ഞായി മാറി.  എന്റെ മനസിനെ മറയ്ക്കുവാന്  എനിക്ക് കഴിയാതെ പോകുന്നു. അവനാണ് എന്റെ സന്തോഷം . എന്റെ സ്വപ്നങ്ങളിലും അവനുണ്ട് . അവനുമായി കൂടു കൂടണം എന്നിട്ട് കുറെ ചോക്ലേറ്റ്  അവനു സമ്മാനിക്കണം. അതാണ് ഇപ്പോള് എന്റെ ആഗ്രഹം....