അന്ന് അവസാനമായി അവനെ കണുമ്പോള് അവന്റെ മുഖം പ്രകാശപൂരിതം ആയിരുന്നു. നിറഞ്ഞ സന്തോഷത്തോടെ അവന് എന്നോട് പറഞ്ഞു " നീ വരാതെ ഇരിക്കരുത്. നാളെ ആണെന്ന് ഒര്മയുണ്ടല്ലോ? കഴിഞ്ഞത് ഒക്കെ നമുക്ക് മറക്കാം. വിധി നമ്മളെ അകറ്റി. എങ്കിലും ഒരു സുഹൃത്തായി എന്നോടൊപ്പം നീ ഉണ്ടാകുമല്ലോ അല്ലെ? നിന്റെ എല്ലാ അനുഗ്രഹങ്ങളും എന്റെയും എന്റെ ഭാര്യ ആകുന്ന ആളുടെയും ജീവിതത്തില് ഉണ്ടാകണം " ഞാന് വരാമെന്ന് അവന് ഉറപ്പു നല്കി . അവന്റെ മുഖത്തെ പ്രസന്നത എന്നെ ഒരുപാട് സന്തോഷിപിച്ചു. നല്ല ഒരു ജീവിതം അവനു കൊടുക്കണമേ എന്ന് അറിയാതെ എന്റെ മനസ് മന്ത്രിച്ചു...
എന്തിനായിരുന്നു എന്ന് എനിക്ക് മനസിലാകുന്നില്ല. സന്തോഷത്തോടെ എന്റെ മുന്നില് നിന്നും നടന്ന അവന് തന്നെ അല്ലേ. ഞാന് ഇപ്പോള് സംശയിച്ചു പോകുന്നു. വിവാഹ ദിവസത്തിന്റെ തലേനാള് മറിഞ്ഞു വീണ കസേരക് മുകളില് കറങ്ങാത്ത ഫാനില് ഒരുപിടി കയറില് ശ്വാസം നിലച്ച ഒരു ശരീരം..... ആ നിര്ജീവമായ ശരീരത്തിന് താഴെ ഒരു തുണ്ട് കടലാസില് അവന്റെ കയ്യക്ഷരം പതിഞ്ഞിരുന്നു. "എന്റെ മനോഹരമായ ഒരു യാത്ര. നിങ്ങള് സമര്പ്പിക്കുന്ന ഓരോ പൂക്കളും ഞാന് ഏറ്റു വാങ്ങുന്നു. പോകട്ടെ ഞാനെന്റെ ലോകത്തിലേക്ക് ..... "
Nyc
ReplyDelete